Uit een Westlandse druivenkas

Ik ben weer begonnen aan een nieuw levensboek, deze keer het verhaal van een dame wier jeugd in het Westland lag. Vader had een tuinderij, druiven, perziken. Nu weet ik wel wat van die streek zuid van Den Haag maar onvoldoende om de verhalen echt te plaatsen. En het is toch wel van belang af en toe de juiste vragen ter verduidelijking te kunnen stellen. Mensen die een verhaal vertellen veronderstellen vaak dat er enige achtergrondkennis is bij het gehoor en dan denk ik met name aan die dingen die voor hun zelf heel normaal zijn. Maar zo logisch is het niet altijd.
Gelukkig heb ik me dezer dagen enigszins in kunnen lezen.
Ik vind het wel zo prettig een beetje voorbereid te zijn, er komen ongetwijfeld nog veel verrassingen. Heerlijk, ik heb er zin in!