Elk nadeel heb z’n voordeel

Een Cruyffiaanse uitspraak, die Amsterdamse oud-voetballer grossiert erin. Ik zie het niet altijd, dat voordeel, maar het gebeurt, wat maakt het uit.

Je kunt dan dubbel gehandicapt zijn, ofwel een afgeronde HBO-opleiding hebben en via een universitaire kopstudie een mastersdegree halen, een garantie voor een baan is het niet meer. En wat doe je dan na een tweede verlenging van je jaarcontract en de ingetrokken toezegging dat je na drie maanden terug mag komen? Juist, je gaat op zoek naar iets anders!

Je zoekt op allerlei sites van recruiters en komt dus ook op Monsterboard. En, ja hoor, Monsterboard zoekt zelf personeel voor de backoffice. Het Nederlands taalgebied moet bediend worden maar wel vanuit Tsjechië. Je informeert, het aanbod is niet geweldig maar wel uitdagend. Je besluit je appartement in Amsterdam tijdelijk onder te verhuren met toestemming van de woningbouwvereniging en je gaat voor een paar jaar naar Brno. Naar waar? Naar de hoofdstad van Moravië. Ik ken daar geen bekende voetbalclub, geen idee. Ja, ergens in Midden-Europa, maar waar kom ik terecht? Maar goed, je bent jong, je bent niet gebonden, is het niets dan ben je zo weer terug.

Natuurlijk, het zit in je aard, mensen zijn mensen, dat heb je van thuis uit meegekregen. Ze mogen er anders uitzien dan jij en een ander taal spreken, so what. Je hebt je niet voor niets in de sociologie van de grote stad gespecialiseerd, je geniet ervan. En in die zin is aanpassen geen nieuws, even wennen en je weg leren kennen. Geweldig dat zo’n bedrijf alle taalgebieden waar ze opereren moet bestrijken, zo spreek je nog eens iemand.

Vol goede moed begin je je baan en dan? Dan loop je gewoon tegen een vrouw aan die met vergelijkbare achtergrond in Moravië terecht gekomen is. Een Ierse. Die verhuizing, die move naar het onbekende, die banencrisis, het was allemaal niet voor niets. Cruyff heeft in ieder geval in dit geval zijn gelijk!