Afgelopen week heb ik verpozing gezocht en gevonden in een boek dat door 26 schrijvers geschreven is, de meesten een hoofdstuk, een enkeling iets meer. Geen rust voor de doden, een geheel en toch duidelijk ook niet. Want iedere schrijver heeft natuurlijk zijn eigen stijl. Bovendien zitten er nogal wat losse eindjes in het verhaal, stukken waarin de schrijver een bepaalde kant op wil maar dat niet opgepakt ziet door de co-auteurs.
In die zin deed het me sterk denken aan die goede oude Hyvestijd toen we de Feuilletonhyve vulden met De Franse dochter en de Indische weduwe. We, Jolka, Nils Schrijvers en ik. Verhalen met de meest waanzinnige wendingen, we wisten van elkaar niet welke kant we op dachten. Dat was in het begin wel lastig en soms irritant, je koos een bepaalde richting en de volgende ging meteen weer van het ingeslagen pad af. In het begin, later werd dat juist steeds leuker.
Enfin, nu op zoek naar een volgend boek om dit televisiearme tijdperk nuttig door te komen.
Geen rust voor de doden
4 gedachten over “Geen rust voor de doden”
Voeg uw reactie toe
Fijn dat je mijn blog leest, geef gerust een reactie
Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.
‘k Heb al veel over dit boek gehoord en gelezen. Dus wellicht lees ik dit ook binnenkort.
Ook ik vind de tv deze zomer drie keer niks. Nu ben ik niet echt een tv-kijker, maar juist na lekker buiten zitten, mag ik graag dan iets spannends bekijken. Volgende week dan deel 2 van The Bridge. Lekker, want in de zomer lees ik altijd al meer. Vooral dan in het zonnetje. Nou, en zon hebben we gehad! Dus boeken verslonden.
ik ben ook geen televisiekijker, weet me wat dat betreft goed (en makkelijk) te beheersen.
.. ja.. dat was hartstikke leuk!!
voor ons en voor vele anderen