Goejanverwellesluis

Wie nog geschiedenisles gehad heeft zoals ik zal behoorlijk gestruikeld zijn over dat woord. Maar het heeft ook een diepgewortelde indruk gemaakt. Of de historische gebeurtenis beslissend geweest is voor wat toen de toekomst van de Nederlanden was? Ik weet het niet, er gebeurde toen in ieder geval wat, toen in 1787. In Frankrijk rolden de adellijke koppen letterlijk en wij hadden onze patriotten. Mijn blogje in de serie van het witte huis vertelt er meer over.
Maar goed, daar wil ik het eigenlijk niet over hebben. Afgelopen zondag, het was mooi weer, niet te warm, besloten we nog een stukje in het Groene Hart te gaan fietsen. Start is simpelweg bij ons in de straat, heerlijk om hier te wonen. Langs de mooie Vlist rijden we tot aan de springbak voor de polstokverspringers, fiereljeppers voor de Friezen. Vandaar loopt er een prachtig fietspad richting de Hoenkoopse Buurt. Liefhebbers van Herman de Man herkennen daar delen van het ook op tv vertelde verhaal van het Wassende water. Maar in plaats van, zoals gebruikelijk, die buurt in te gaan kiezen we voor de route noordwaarts en komen we bij de provinciale weg tussen Oudewater en Haastrecht uit. We rijden een paar honderd meter oostwaarts waar we een smal pad richting de Hollandse IJssel kennen en komen bij een op afstand bediend bruggetje uit. Natuurlijk, we weten niet beter, is de brug open maar een druk op de knop en we kunnen gegarandeerd binnen vijf minuten verder, Hekendorp in. Normaliter kiezen we dan ons vervolg richting Oudewater, Haastrecht of Driebruggen en daarna de Reeuwijkse plassen. Maar er was wat beweging in de sluis, reden om even te kijken.
Er werd geschut, van de Wiericke naar de Hollandse IJssel. Voor het symbolische bedrag van € 1,20 worden scheepjes overgezet naar de hoger liggende rivier. Meer dan vier bootjes kunnen niet mee, drie sloepjes en een plezierjacht dat net een maatje groter is. De bemanning van de eerste drie boten kunnen de klus aan, die op de vierde, een dame en heer van gevorderde leeftijd hebben niet alleen de slechtste plaats maar zij ontbeert het simpelweg aan de kracht de boot aan het touw te houden. Om een lang verhaal kort te maken, het werd een hele toer om de vier bootjes op de rivier te krijgen. En, eerlijk is eerlijk, ook een fraai schouwspel voor het toegestroomde publiek, er is geen mooier vermaak dan leedvermaak. Als de voorstelling is afgelopen vervolgen we onze route westwaarts, richting Haastrecht en vervolgens kiezen we tegenwind naar de Zilverstad. Het is en blijft heerlijk fietsen in het Groene Hart. Eenmaal thuis blijkt er geen Magnum meer in de vriezer te liggen. Ik moet genoegen nemen met een Belgische trappist. Geen straf.