Na een lastige klim is het goed dalen

De grijze plaag noemen we ze gekscherend. Beurtelings zien we het liefkozend of als geuzennaam gebruikt. De grijze plaag terroriseert in de weekenden en steeds vaker ook op doordeweekse dagen de Nederlandse fietspaden. Soms in stelletjes, soms ook in grotere groepen, kwebbelend en met drieën naast elkaar al peddelend voor filevorming op de smalle polderweggetjes zorgend. Het doet denken aan de plattelandsjeugd die naar hun middelbare school in de nabijgelegen grotere plaats rijden. Verkeersregels? Natuurlijk, regel één de seniorengroep heeft altijd voorrang en regel twee, de rest wacht maar. Hoezo sneller met de racefiets of scooter, wij hebben de oudste rechten. United we stand, samen zijn we sterker.

Maar ook de snelheid van de grijze plaag neemt toe. Fietsen met trapondersteuning gaan als warme broodjes over de toonbank. . De oude fietsdragers zijn vervangen door steviger exemplaren met, het gemak dient immers de mens, oprijgoten. De nietsvermoedende pedaleur wordt geruisloos ingehaald door deze snelheidsmaniakken op hun e-bikes. Fiets huren? Natuurlijk, maar dan wel een elektro want in die Hollandse polders heb je altijd wind tegen. En je wilt toch zeker niet uitgeput op het terras neerstrijken om van je Westmalle tripel of prosecco te genieten. Terrassen en bezoekerscentra spelen op deze hype in en leveren tegen geringe vergoeding tijdens de plaspauze stroom om de accuutjes op te laden.

De grijze plaag neemt bezit van terrassen in binnen- en buitenland. KRASreizen brengen busladingen senioren tot diep in Duitsland en ver in Frankrijk. Luidruchtig wisselen ze daar in grote eetzalen hun reiservaringen uit. Ze bestormen de historische binnensteden, gewapend met digitale cameraatjes of toestellen met accessoires waar je voor het transport bijna een aanhangwagen nodig hebt. De luxe ijsverkopers zien hun met honderd smaakcombinaties gevulde coupes gretig afgenomen worden. En galeriehouders zien tot hun plezier het aantal kijkers en potentixeble kopers toenemen.

De grijze plaag wordt ingezet voor de opvang van de kleinkinderen. Opa’s en oma’s achter de kinderwagen of bij de speelplaatsjes in de wijken zijn te alledaags om bijzonder genoemd te worden. En vaak doen ze dat met plezier, wat is er leuker dan je kleinkinderen een beetje ondeugend mede opvoeden. Wie kent niet het bij oma mag dat wel? Papa en mama leren ze de verkeerde dingen maar weer af.

De grijze plaag begon eind veertiger, begin vijftiger jaren als de geboortegolf, de babyboomers. Ze groeiden op in de jaren van opbouw na de tweede wereldoorlog. Voor de meesten van hen was dat geen luxe bestaan, er was eenvoudigweg weinig, Niet dat dat erg was, niemand had iets, het hoorde zo. Zuinigheid is hen met de paplepel ingegoten. Ze brachten hun kinderen groot, leverden die netjes af aan de samenleving, betaalden hun hypotheek af en vormden op die manier een behoorlijk spaarpotje. En nu genieten ze massaal, ook in tijden van crisis.

Wanneer ik met mijn jongens tegen de Holterberg opfietste kon ik ze steevast beloven dat op de top de beloning lag, zonder te trappen vloog je namelijk naar beneden. Dit voelt ook een beetje zo.

0 gedachten over “Na een lastige klim is het goed dalen

Voeg uw reactie toe

  1. Meer een grijs geschenk dan een een grijze plaag, he? De economie maar gewoon ook het dagelijks leven van heel veel ouders zou er heel anders uitzien als er niet die grote groep helpende handen was. Ik vind het soms ongelofelijk om te bedenken dat mijn schoon-opa, die over een paar maanden 100 wordt (geboren in het jaar van de titanic!) twee wereldoorlogen heeft meegemaakt. De angsten en de ontberingen…ongelofelijk en ik hoop maar dat wij dat ik en mijn kinderen dat nooit zullen meemaken.
    De computer is aan hem en oma wel voorbij gegaan. In tegenstelling tot de generatie na hem waar wij vanuit de VS via Facebook en Skype mee communiceren. Wat een veranderingen in die 100 jaar! Heel benieuwd hoe ik over een jaar of 20 terugkijk….

    1. Voor de grijze plaag is het een geschenk, zou ik zeggen. Toen ik begon te werken moesten we op ponskaarten wijzigingen aantekenen die door ponstypistes (het woord wordt door de spellingscontrole niet eens meer herkend) werden verwerkt om vervolgens door gigagrote computers bestanden aan te passen. Er is ontzettend veel veranderd en het tempo waarin veranderingen plaatsvinden lijkt alleen maar hoger te worden.

  2. Bij de grijze golf is het al net als bij andere bevolkingsgroepen. over het algemeen zijn het goede, fatsoenlijke mensen die gewoon lekker willen leven maar zoals altijd zitten er een paar rotte appels tussen die overlast veroorzaken(hangbejaarden) en het aanzien van de hele groep aantasten

    1. hangouderen? ik begrijp het woord maar ken het verschijnsel niet. Je bedoelt toch niet zo’n groep oude mannen die gezellig op een bankje hun herinneringen op zitten te halen of die vaste ploeg die altijd aan de koffietafel bij AH zit?

Laat een reactie achter bij hannekeliveReactie annuleren

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.

Ondersteund door WordPress | Thema: Baskerville 2 door Anders Noren.

Omhoog ↑