Ik besluit om het balkon van ons appartement te verlaten, terug naar het zwembad te gaan waar José nog steeds is. Het is boven te fris en beneden eigenlijk te warm. Even opwarmen kan natuurlijk geen kwaad. Ik neem de trap naar beneden en op de lange trap naar de verdieping waarop het zwembad is zie ik José naar binnen lopen. Ik roep, probeer haar aandacht te trekken maar zonder succes. Eenmaal beneden zie ik haar niet bij de liften staan. Ik realiseer me dat ze geen boek of handdoek bij zich had, ze zal dus even naar het toilet naast de lift zijn. En dus ga ik naar buiten en nestel me op het strandbed naast dat waar haar spulletjes op liggen.
Ze komt niet terug, ik vrees dat mijn inschatting toch fout geweest is en loop weer naar boven. Ze heeft waarschijnlijk toch de lift genomen en staat zich bij ons appartement zorgen te maken. Ze heeft geen sleutel en ze zal wel op de deur kloppen, roepen ook.
Ik besluit naar boven te gaan via het trappenhuis, me realiserend dat ik haar weer mis kan lopen als ze de lift neemt. En inderdaad, eenmaal terug op het balkon zie ik haar beneden inzoomen op ons balkon. ‘ Waar was je nu, hoorde je me niet? Ik kom naar boven.’
Ik heb het maar even uitgelegd en een kopje koffie gemaakt.
Wat een prachtig uitzicht, je zou er je eega door vergeten…
datgebeurt niet snel
Fijne vakantie
halfweg alweer
Wow, prachtig! Geniet er nog maar van @->–
😉