Vreemdgegaan (2)

Het is al weer geruime tijd geleden dat ik het volgende blogje postte:

Ik val maar meteen met de deur in huis, ik ben gisteren vreemdgegaan. Nee, ik heb het normaal niet zo op een openbare biecht maar ik moet dit echt van me af schrijven. Het heeft meer impact dan ik voorheen voorzien had.

Spijt heb ik er niet van, integendeel. Het is natuurlijk ook haar eigen schuld. Voor vijf, zes weken weggaan. Ik ben verdorie een gezonde vent, zolang kan ik niet zonder! 
Al snel had ik een meisje gevonden dat maar al te graag wilde. Toch wel raar, je weet weinig of niets van elkaar. Wat vindt zij prettig? Neemt ze zelf initiatief of laat ze dat volledig aan mij over? Wil ze snel klaar zijn of neemt ze de tijd? Verwacht ze dat ik af en toe wat aardigs zegt? Maar dat heeft natuurlijk ook allemaal zijn charme. Heerlijk avontuurlijk, niet volgens het bekende, ingesleten patroon.

Nee, spijt heb ik er geen moment van gehad. Het was, laat ik het zo maar zeggen, prettig, ik heb ervan genoten. Haar borsten tegen me aan, haar vingers door mijn haar, een aai over mijn bolletje. De meest intieme plekjes wist ze te vinden, ze had zonder twijfel ervaring.

En, wat het belangrijkste is, ik kan er weer een paar weken tegen. Tondeusestand vier, klaar voor de aanstaande vakantie!

De kapster uit dit verhaal moest er hartelijk om lachen en ze herinnerde me afgelopen vrijdag met de mededeling dat ze voor minstens een maand weg zou gaan maar dat ze het niet erg zou vinden wanneer ik wederom vreemd zou gaan. Dat maakt het natuurlijk gemakkelijker, vreemdgaan met toestemming.

Ze beloofde ook dat ze vanaf haar vakantieadres, een nudistencamping aan de Middellandse Zee, zou skypen om de afloop te vernemen en het resultaat goed te keuren. Maar of dat nu bevorderlijk zal zijn betwijfel ik.