Afgedankt

Ik ben kwaad, pisnijdig zelfs. Of ben ik verdrietig? Eigenlijk allebei! Ik heb de helft van mijn leven voor haar klaar gestaan. Ze hoefde maar te piepen en dan ging ik weer. Het liefst op zonnige dagen, dan mocht mijn dakje eraf. Maar ook bij slecht weer leverde ik trouw mijn diensten. Ik dacht dat ze blij met me was. Ze vertroetelde me zelfs, meende ik. Maar achteraf was dat alleen maar eigenbelang, besef ik nu. Zoals vorig jaar toen ik ineens vier nieuwe banden kreeg en een paar weken terug werd mijn uitlaat nog vervangen. Maar nu word ik zomaar gedumpt, ingeruild voor zo’n piepjong hittepetitje. Nog een week of twee, dan neemt ze voor goed afscheid van me.