Zojuist las ik van een schaatser die niet meer schaatste, bang dat hij de tochten van vroeger niet langer aankon. Hij was blij met de invallende dooi, simpelweg omdat dat zijn vrees deed afnemen. Ik vind dat zonde! Zelf ben ik geen schaatser, nooit geweest. Wel heb ik jarenlang fietstochten gereden van 100 kilometer en meer. Mijn fietscomputer hield dat allemaal bij en ik noteerde afstand en gemiddelde snelheid. Ik had het gevoel te moeten presteren, toch minstens het oude niveau te moeten vasthouden ondanks het toenemen der jaren. Tot ik tot het inzicht kwam dat ik geen plezier meer beleefde aan mijn sport. Ik heb toen de fietscomputer weggedaan en zie nu waar ik fiets en maak heerlijke tochtjes.
Presteren of genieten
0 gedachten over “Presteren of genieten”
Voeg uw reactie toe
Laat een reactie achter bij Jan SpierReactie annuleren
Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.
Op een moment in je leven realiseer je je dat het presteren op zich alleen niet het belangrijkst is, je focus wordt verlegd naar beleven. Wel zo mooi!
Ik vind het wel een prestatie om dit in 120 woorden neer te zetten 😉
oefening baart kunst 😉
Een wijs besluit geweest dus Carel! Rianne: wat een leuke reactie! Carel kun je hier geen vind ik leuk knop maken of zoiets!
ik denk het niet, Trudi, maar voluit geschreven komt de boodschap ook goed over.
Met het ouder worden krijgt genieten meer en meer voorrang en wordt wat anderen ervan denken minder belangrijker, allé bij mij toch… en blijkbaar ben ik niet de enige 🙂
inderdaad, ik denk er net zo over
Op een gegeven moment wordt op de fiets blijven ook al een sport op zich 😉
Alles is betrekkelijk…
ik heb al zijwieltjes klaarliggen, voor het geval dat 😉
Hoi Carel,
Ook ik heb eens in een vlaag van verstandsverbijstering mee gedaan aan een hardloopwedstrijd rondom de Maarseveenseplassen. Ik kwam als laatste aan en de wedstrijdcommissaris keek al met een zorgelijk gezicht bij mijn aankomst. Had het niet wat sneller gekund vroeg hij zich af. Hij had zelf ook meegedaan en ik vroeg hem of hij wel dat eendennest had gezien en de reiger die doodstil stond te wachten… Nee, dat had hij allemaal niet gezien…Heb je veel gemist man…zei ik, wat jammer. Hij was not amused.
Precies dat idee, Jan. Genieten, daar gaat het om en zolang genieten gelijk opgaat met presteren is dat geen probleem maar het kan ook anders.
Bij het ouder (en wijzer) worden, verdwijnt het heilige moeten. Maar om dan volledig te stoppen met dat wat je altijd zo graag gedaan hebt, alleen omdat je bang bent dat het niet meer zo gaat als vroeger, lijkt me niet verstandig. Ik denk dat dan de vreugde van het leven verdwijnt.
focus wijzigen en gewoon doorgaan dus
wel zo relaxt, daar moet je wel eerst een paar kruisjes voor achter je naam hebben staan…..
doet me denken aan het onverwachte gesprek dat ik een tijd geleden met een bejaarde bromfietser had. jarenlang had hij over de snelwegen gejakkerd met zijn motor, tot hij een bijna noodlottig ongeluk kreeg op zijn alerlaatste tocht.
na maanden revalideren bromde hij over de fietspaden van de veluwe : ‘eindelijk zie ik echt iets van nederland’ zei hij…..
mooi (en verstandig)