Ik vind het een vreselijk lastig woord, wat moet je hier nu over schrijven. Niet dat ik niet veel mensen iets dankbaar ben, niet dat ik over veel zaken of ontwikkelingen niet dankbaar ben, maar om daar dan een blog over te schrijven. Zeker wel, in veel van mijn blogs komt een stukje dankbaarheid impliciet voor, dankbaar dat ik iets heb kunnen doen, dat ik iets mocht meemaken. Maar dat vind ik dan ook wel genoeg aandacht voor die gebeurtenis. Ik weet het echt niet. Het is mede daarom ook geen WOT geworden, de donderdag verliep in gepeins en het zoeken naar invulling. Maar om nu weer helemaal niet te reageren vind ik dan weer ondankbaar, per slot van rekening getroost Irene zich iedere week de moeite een woord ter verwerking mee te geven. Enfin, je zult het hiermee moeten doen. En dan ben ik je weer dankbaar omdat je dit stukje gelezen hebt, misschien ook een reactie achterlaat.
Na wat gepeinz over dit stukje van je.. ben ik je dankbaar omdat ook jij het wel eens niet weet…
ik weet het wel vaker niet maar laat dat niet altijd zo duidelijk merken 😉
Haha dat heb je weer helemaal op je eigen manier ingevuld!
Tja, hoe zou ik het anders moeten doen? 😉
Ik ben jou zeker dankbaar voor je wekelijkse inspirerende WOT. Het zet altijd tot nadenken aan en jouw verrassende invullingen zorgen altijd voor een glimlach.
Dan zal ik maar doorgaan
Graag!
Subtiel, heel subtiel 😉
ik ga daar geen gewoonte van maken 😉
Ik wist het ook niet zo goed. Iedere dag is anders. ik ben wel dankbaar dat ik hier wat schrijven mag 😉
http://joytimefactor.com/2013/09/03/dankbaarheid/
Niet ieder woord leidt eenvoudig naar een blogje