“Wedden dat je dat niet durft?” Dat moesten ze vroeger al helemaal niet tegen me zeggen. Vroeger, toen ik nog geen gevaar zag. Spring over die sloot, duik in dat ondiepe gedeelte van het zwembad, spring vanaf de galerij op de tweede verdieping in die zandbak. Natuurlijk durfde ik dat wel.
“Dat probleem los je vast niet op!” Later, het onbezonnene is eraf maar kom maar op. Ik zeg niet dat het de ideale oplossing is maar ik zal er alles aan doen om het systeem draaiende te krijgen. Natuurlijk krijgen we dat project van de grond, vanzelfsprekend verbeteren we de performance van die medewerker.
Ik mag dat wel, nog steeds, alleen ik nu ben wat voorzichtiger met het aannemen.
Dan heb jij vroeger ook heel vaak én de spijker op zijn kop geslagen én daar dan weer een kous op gekregen. Mooi blogje!
met schade en schande wordt men wijs.
Ik hou ervan: aanpakkers.
ik van aanpakken 😉
Oeps… wat klinkt dit verhaal me bekend in de oren. Graag gelezen!
ook een ondernemer?
kost mij ook moeite hoor ,
om een uitdaging te laten ligggen.
dat moet je niet erg vinden 😉
ik heb wel eens te weinig lef en laat ik leuke uitdagingen aan me voorbij gaan, gewoon omdat ik bang ben dat het niet lukt.
…….faalangst heet dat…….
toch goed van me om dat eens zwart op wit te zetten…..
*snel op reatie plaatsen klikken*
zelfvertrouwen ligt aan de basis, denk ik
bij sommige dingen als ik uitgedaagd word ga ik inderdaad het expres doen, tenminste toen ik nog jonger en impulsiever was. 😉
ik ben ook wel wat voorzichtiger geworden, beperk de rsico’s. Noem het ervaring
Ik mag dat wel. Een kerel op leeftijd die van doorpakken weet. Ik mag dat zeggen. Want jij bent toch ouder dan mijn 43 jaar. Die strafbank van onlangs. Die snap ik nu ook veel beter. 🙂
Heeft volgens mij niet met leeftijd maar met mentaliteit te maken. En zo oud ben ik nu ook weer niet, nog volop in bedrijf al sta ik niet meer op een loonlijst
Hoi Carel,
Ook ik heb me wel uit laten dagen. Toen ik bij de bereden politie was hadden we een ME oefening in een bos ergens in Hoenderlo. Tis de knijp, zei een collega, dat jij met je peerd over die picknictafel springt en dat was zo”n groot geval met vaste banken aan weerszijden. Even later liet ook mijn trouwe makker dat5 niet op zich zitten en na een flinke aanloop kwamen we veilig over het geval heen. Achteraf heb ik mij gerealiseerd, dat ik wel een heel gevaarlijke stunt had uitgehaald. Stel, dat het paard niet hoog genoeg had gesprongen en zijn benen had gestoten( gebroken) tegen die in de grond verankerde tafel. Had ik mijn biezen wel kunnen pakken bij de baas….En dat alles in mijn jeugdige overmoed….
gevaarlijke spelletjes voor mens en dier.
Iedereen laat zich wel eens uitdagen, soms in dingen die je niet wilt, maar de kunst is je te laten uitdagen in de dingen die je wel wilt… 😉
eens en dat laatste lukt ook steeds beter
Da’s de echte uitdaging, keuzes maken in welke uitdaging je wel aangaat en welke niet. Mooie blog.
verstand komt met de jaren
Leuk te lezen, dat meerdere bloggers over vroeger schrijven als het over uitdagen gaat. Enne… ’toevallig’ zijn dat allemaal mannen die dat doen 😉
jongens zijn het, echte jongens
Mooi dat je ook deze uitdaging aan bent gegaan, je kan m hebben, leuk stukje!
dank je, en dat maar even tussen de andere uitdagingen door.
Mooi te lezen hoe dat kleine binkie groot is gebleven ondanks zijn ietwat andere verschijningsvorm.
Mannen hè, blijven altijd iets jongensachtigs houden