Ik doe mijn best wat vast ritme in mijn dagen te houden, wat korte vaste momenten. Voor de rest zie ik wel wat er op mijn pad komt. Ik maak me geen zorgen, geen dag is gelijk en verveling past niet in mijn woordenboek.
Maar goed, die vaste momenten dus. Mijn gsm ligt ’s nachts op het nachtkastje aan de oplader. Een gewoonte die ik introduceerde toen mijn moeder nog leefde en ik een keer een nachtelijke oproep miste omdat de telefoon beneden lag.
Ik werd gewezen op een appje, Woordle, een dagelijkse opdracht om in maximaal zes beurten het vijfletterwoord van de dag te vinden. Een soort Mastermind maar dan natuurlijk met veel meer mogelijkheden. Het woord van gisteren, steen.
De Volkskrant kent hetzelfde spel maar dan in twee varianten, vijf- en zesletterwoorden. Gisteren haast en monter.
Drie puzzeltjes die ik nog voor ik mijn bed uitkom oplos. Bijna altijd dan, soms mis ik er een omdat er voor de zesde beurt nog verschillende mogelijkheden zijn en ik de verkeerde kies. Ze zijn lastig genoeg om de hersenen op gang te krijgen. Mijn oplossingspercentages liggen ver boven de negentig procent.
Ik denk dat ik af en toe met die drie oplossingen van de dag een kort verhaaltje of gedichtje probeer te maken.
Steen haast monter
Hij slentert door het oude stadje, zonder haast, waarom zou hij? Tijd zat nu hij al zoveel tijd van leven had.
Dat huis, daar links, dat heeft hij nog gebouwd, steen op steen gemetseld, haast zestig jaar geleden, waar blijft de tijd?
Prachtig werk, het ziet er nog prima uit na al die jaren. Net als hij zelf, denkt hij en monter stapt hij verder.
Ik sla over.
Stille groet,
Dat mag natuurlijk