De Bremer stadsmuzikanten

Wat een prachtige dag was het gisteren! De mogelijkheden om iets leuks te gaan doen waren legio maar, gezien het weer moest het in ieder geval buiten zijn.
Op grond van enthousiaste verhalen over vorige edities besloten we te kiezen voor Arnhem waar het negende Living statue festival was. Maar eerst maar even een stukje fietsen over de zuidflank van de Veluwe. We parkeerden de auto in de buurt van Schaasbergen en kozen vanaf het knooppuntenbord een route die ons eerst bos en hei zou laten zien en daarna naar het centrum van de Gelderse hoofdstad voerde. We negeerden het bordje slecht pad bij knooppunt 23 en als ervaren mountainbikers bereikten we op onze gewone stadsfietsen knooppunt 24. Maar verder was het een heerlijke route. Het laatste stuk, een hele lange afdaling naar de binnenstad deed ons het ergste vrezen voor de terugweg.
Wat een drukte, daar in de stad. En dat was dus niet omdat het koopzondag was. Er komen mensen van heinde en verre naar het festival waarin beroeps en amateurs hun levende standbeelden tonen. Schitterende plaatjes hebben we gezien waaronder bovenstaand. Daar kan ik nog bij vertellen dat van tijd tot tijd een muziekje ten gehore werd gebracht waarop de figuren als ware het een speeldoos bewogen. We hebben lang niet alles gezien, ’s avonds zag ik op Facebook een fotoreeks van hetzelfde festival en herkende er niets van. Gewoon te veel allemaal.
Ondanks die enorme drukte presteerden we het toch geheel toevallig een collega van José met haar man te treffen. We wisten dat ze zaterdag zouden gaan, niet dat ze zondag een tweede bezoek aan het festival zouden brengen. Maar evengoed, op zo’n uitgebreid grondgebied en in zulke drukte iemand zonder afspraak treffen is tamelijk bizar.
De terugweg naar de auto hebben we nog even onderbroken voor een biertje in de zon bij Park Sonsbeek. Niet dat dat de klim eenvoudiger maakte. Maar we haalden het en al snel reden we over de A12 huiswaarts.
Al met al een heerlijk dagje!