Onze e-bikes hebben inmiddels zo’n 4000 kilometer op de teller, hoog tijd voor een servicebeurt. Dus proberen we een afspraak te maken. Telefoontje, vroeger was dat voldoende. Komt het door corona, door de enorme verkopen van fietsen met trapondersteuning? Hebben ze last van hun eigen succes? Ik weet het niet. Maar via de telefoon komen we niet verder dan de voicemail: “We nemen zo spoedig mogelijk contact met u op”. Dat zo spoedig mogelijk duurt al drie weken. Per e-mail dan, een antwoord met dezelfde inhoud, inmiddels meer dan een week geleden, weer geen contact.
Gisteren reden we langs een van de verkooppunten annex reparatiewerkplaatsen en ja hoor, we hebben een afspraak. We mogen onze fietsen in de laatste week van deze maand komen brengen.
Het is dus niet alleen in de ziekenhuizen dat de wachttijden te wensen overlaten.
Fijn dat je mijn blog leest, geef gerust een reactie