Een dagje Karl

Gisteren hebben we met Brabantse vrienden, ooit in Andalusië gevonden, weer eens heerlijk door het Groene Hart gefietst. We maken twee keer in het jaar een tochtje, een keer beneden, een keer boven de grote rivieren. Zij genieten van ons landschap, wie ontdekken in Brabant de mooie plekjes. Kortom, een uitwisseling die aan beide kanten voordeel biedt!
Zo’n dag sluiten we dan af met een gezamenlijke maaltijd, deze keer met een Grieks tintje, kofta, giros, tzaziki en een boerensalade met tomaat, komkommer en fetta. Al met al weer een dag om met plezier op terug te kijken.
Alleen dit (ondanks al jaren verwoede pogingen gedaan te hebben dit te veranderen, we hebben inmiddels de moed opgegeven en nemen het maar zoals het is), ze noemen me Karl. Op zijn Duits, ik kan er niet aan wennen.