De dinsdagmiddag is onze vaste oppasmiddag. In het vaste programma voor de oudste zit ook dagelijks eventjes oefenen op de gitaar. Nu heb ik nooit enig instrument bespeelt en misschien is dat maar goed ook. Maar uiteraard ben ik nieuwsgierig naar de vorderingen.
Of ik het ook eens wil proberen. “Natuurlijk, leg me maar uit hoe ik een accoord speel.”
Hij geeft me zijn gitaar en pakt voor zichzelf die van zijn vader en laat daarop zien waar ik mijn vingers van de linkerhand moet plaatsen. Nu is zijn gitaar een maatje kleiner en die grote eigenlijk iets te groot voor hem dus we ruilen.
Met moeite leg ik mijn stramme vingers op de juiste snaar voor het A-accoord.
“Lastig, hè opa, als je jong bent leer je het veel makkelijker.” Ik moet hem gelijk geven, ik ga maar niet op gitaarles. En hij tokkelt nog even verder, een voor mij onbekend nummer over Duckstad. “Zeker vijftig noten zonder op het briefje te kijken, goed hè, opa!”
Fijn dat je mijn blog leest, geef gerust een reactie