Als belooft vandaag de start van een nieuwe serie blogs, deze keer over Nederlandse sporters die bijzondere prestaties leverden. Als eerste Reinier Paping, Elfstedentocht winnaar in 1963.
18 Graden onder nul is het wanneer 568 aan een barre tocht beginnen op 18 januari 1963. Langs de elf Friese steden, de wind snijdt door het open polderland. Sneeuw, slecht ijs, slechts 57 zullen de eindstreep halen. Met een royale voorsprong van 22 minuten komt Reinier Paping uit Ommen als eerste aan op de Bonkevaart in Leeuwarden.
Er is enige twijfel, bij Bartlehiem zouden enige mannen hem een tijdje uit de wind gehouden hebben maar de nummer twee vond dat onzin. Met zo’n prestatie verdiende hij echt de hoofdprijs.
Naast eeuwige roem was dat twee jaar een gratis abonnement op de ijsbaan in Deventer en een bosje bloemen.
Bijna niemand kende de man. Hij had in de jaren, voorafgaande aan zijn heroïsche overwinning een paar keer meegedaan aan het Nederlands kampioenschap langebaanschaatsen en was had een keer meegedaan aan een Europees kampioenschap, hij werd dertigste. Voor de 200 kilometer van Leeuwarden naar Leeuwarden had hij nooit meer dan een tocht van tachtig kilometer gereden.
Het bleef bij deze prestatie. Hij opende een goedlopende sportzaak in Ommen waar hij een standbeeld kreeg. Alleen bij de eerste vorst verwachting moest zijn vrouw hem bij de opdringerige pers uit de wind houden, dan kwam de herinnering weer boven. Hij overleed in 2021, negentig jaar oud.
Fijn dat je mijn blog leest, geef gerust een reactie