Stuwmeren en de Cascade van Ouzoud #MoM8

De reis van Fez naar Marrakech gaat in twee etappes. We trekken door de Midden Atlas en maken kennis met dit prachtige gebied. In de verte ligt de voor de irrigatie en drinkwatervoorziening zo belangrijke sneeuw nog op de toppen. We zien het nauwelijks. Mustapha meldt ons dat de zon zich schaamt voor deze dag. De bergen zijn in nevelen gehuld. Maar gelukkig bedenkt de zon zich in de loop van de ochtend en breekt alsnog door. We genieten van het prachtige uitzicht op een groot stuwmeer en rijden dan door naar de Cascade van Ouzoud.
Ooit bij de apenrots op Gibraltar geweest? Dan ken je vast die brutale beesten die, voor je het weet je de koek uit de handen gegrist hebben en voor wie zelfs je camera niet veilig is. De Makaken, juist, die bedoel ik. Of meer specifiek, de Berberaap. We zijn ze tegengekomen bij de waterval van Ouzoud. Net zo brutaal, net zo grijpgraag. Ze passen zich kennelijk gemakkelijk aan, zijn niet bang voor mensen.
Het werd een zware tocht, eerst naar beneden langs allerlei toeristische handel verkopende mensen en langs dampende tajines, klaar voor de verkoop. En toen weer terug, langs dezelfde uitstallingen. Eenmaal boven ontdekt Louis, een van onze reisgenoten, dat hij zijn polstas kwijt is. Paniek, behalve geld en creditcards zitten ook zijn reispapieren en paspoorten van hem en zijn vrouw erin. ‘Die rotapen’ krijgen de schuld. Een door mij teruggehaalde foto waarop Louis tijdens de afdaling naast de gids zit en waarop zijn tasje al niet te zien is stelt hem even gerust, misschien heeft hij het wel in de bus laten liggen. We betalen hun kopje koffie, met recht een bakkie troost. Opluchting alom als de spullen toch in de bus zijn blijven liggen. Je moet er toch niet aan denken dat zo’n rotaap op Louis’ paspoort de douane op Schiphol zou passeren.