De graanoogst

Schoven tarwe breken de eentonigheid van het landschap. De boeren vechten om de hulp van de landarbeiders. Zoals gebruikelijk in dit klimaat is haast geboden, de oogst moet binnen voor het weer omslaat. Nog zijn het schapenwolkjes aan het zwerk maar het rood verraadt weersverandering.

Nog is er de verzengende hitte, morgen zal het anders zijn.

Met man en macht, zeis aan zeis, ploeteren de mannen door de kleigrond, graan in een hoog ritme neermaaiend. Daarachter de vrouwen, verzamelen, bundelen.

De avond komt, de dag gaat. Het is gelukt, de klus geklaard, de boer trakteert op Niks.