Roy Lichtenstein is een der groten uit de pop-artstroming. Populaire kunst, toegankelijk voor iedereen al zag niet iedereen het direct als kunst. Want wie schildert er nu een soepblik (Warhol)? Lichtenstein zocht het meer in de stripverhalen. De platte tekeningen inspireerden hem tot het maken van zijn vaak levensgrote doeken. Kenmerkend is zijn werken met de primaire kleuren, rood, blauw en geel en het mengen door middel van het plaatsen van stippen. Door bijvoorbeeld de felrode stippen in bepaalde verhouding op een witte achtergrond te plaatsen suggereerde hij rose. Van dichtbij is dat slecht te zien, dan zie je de stippen, vanaf veraf zie je het overvloeien en de nieuwe kleur. Lichtenstein wilde nog wel eens teruggrijpen op werk van collegae en daar zijn eigen persoonlijke draai aan geven.
Onze naaste buur SWOB organiseerde gisteren een workshop onder leiding van Ina Hoeneveld en ik ben nieuwsgierig genoeg om daarheen te gaan. Een avondje intensief werken maar wel gezellig en leerzaam! In navolging van de meester kregen wij de opdracht aan de hand van een schilderij van Matisse het beeld of een fragment daarvan om te vormen tot een platte cartoonachtige tekening en die vervolgens met de primaire kleuren en de door Lichtenstein gehanteerde technieken tot een schilderij à la Lichtenstein te maken. Negen mensen, negen totaal verschillende uitkomsten. Hieronder mijn poging:

Hé wat leuk 🙂
en weer even van de straat
Tja…..
en dat wil zeggen???
Nu zou ik wel eens een werk van die Lichtenstein willen zien 😉
maar ik vind jouw poging in ieder geval heel geslaagd, hoewel het niet mijn stijl is.
gewoon even google raadplegen of anders, ik heb nog wel een boekje over hem staan met de nodige voorbeelden dus, als je hier een keer bent, gewoon even vragen