Vogels tellen

De pot pindakaas is opnieuw gevuld, ze zijn er gek op, onze gevederde vriendjes. Beurtelings zitten er koolmeesjes, roodborstjes, huismussen elkaar de kans te geven mee te genieten van het lekkers. Eigenlijk niet nodig, nu bijvoederen. Het wil maar geen winter worden.
Ik zit voor het keukenraam, kijk de achtertuin in met een bloknoot op mijn knieën. Vandaag moet ik een half uurtje passerende vogels turven. Het mag ook morgen, maar je kunt het maar gehad hebben. Een half uur maar en dan moet ik het hoogste aantal van een soort vermelden. Dat is goed te doen behalve met de mussen. Als die nu eens eventjes stil zouden willen blijven zitten! In de struiken, net achter onze tuin huizen er weet ik veel hoeveel, misschien wel dertig, of nog meer. Ze mogen dan landelijk in aantal sterk teruglopen, hier is daar niets van te merken. Ah, twee tortels, dat stel komt hier vaker langs, wonen twee tuinen verder. En die kauwen zie je hier ook regelmatig. In de voortuin landt nog wel eens een enkele keer een reiger, bij de vijver. Maar dat is de voortuin, die telt niet mee.
Kijk, de kat van de buren, de hele tuin weer leeg. Op het dak van de schuur zitten twee merels te wachten tot de kust weer veilig is. Genoteerd!
Ah, de kookwekker gaat af, mijn half uur is gevuld. Wat de mussen betreft sla ik er maar een slag na, niemand zal het natellen. De rest klopt wel, zo ongeveer dan.

Overigens ben ik van mening dat de plus-boodschappenpakketten bij de voedselbank terecht dienen te komen.