Weg #WOT ’16-32

De buren zijn een paar dagen weg, het is ze gegund. Wij passen op het huis en verzorgen de plantjes.
Al drie dagen achtereen gaat om de haverklap hun telefoon. Een deuntje dat ik zelf nooit gekozen zou hebben, voor mij wat irritant. Normaal is dat geen punt, natuurlijk, er is goed mee te leven. Maar de hele dag door, van ’s morgens tot ’s avonds is me wat teveel van het goede. Het scherm van hun huistelefoon meldt één anonieme beller. Ik besluit om maar even in hun huis te blijven en de volgende melding aan te nemen.
Het blijkt KPN te zijn met een naar hun telefoon gezonden sms-berichtje. Omdat ze de geschreven versie niet op dat toestel kwijt kunnen stuurt KPN het bericht ingesproken. Op zich een mooie service maar in dit soort gevallen word ik er kierewiet van. Nu ik het gesprek aangenomen heb zal het gebel wel afgelopen zijn. Valse hoop, er komen nog wat berichten achteraan maar uiteindelijk krijg ik het ding stil. Totdat iemand weer een sms-je naar hun stuurt natuurlijk, maar ik laat het nu niet meer zo lang onbeantwoord. Ik druk het gewoon weg!