Nee, meisje met hoed, ik vind het niet vreemd dat je zo zit, twijfel of je peinst of droomt. Peinzen, denk ik, je hoofd is zwaar genoeg om door beide handen ondersteund te worden. Waar gaat het over? Over wandelaars die hun eigen leven en dat van anderen in gevaar brengen in de Noorse bergen?... Lees verder →
E-reader gevuld
Even heel nuttig bezig geweest op de vroege zondagmorgen. Ik heb een aantal nieuwe titels op mijn e-reader gezet om de komende weken door te komen. Er is dan namelijk weer wat tijd om te lezen. Wel licht werk, zeg maar vakantielectuur. Het apparaatje ligt nu stroom af te tappen van de laptop. Dit ritueel... Lees verder →
Druif #WOT ’16-4
Niet zo lang geleden mocht ik een tekst controleren op taalfouten. Ik kwam er de zinsnede dan zijn de rapen zuur tegen. Het deed me de wenkbrauwen fronsen, de rapen zijn gaar, druiven zuur. Het spreekt voor zich dat ik hier een aantekening bij maakte. Druiven zijn zuur, of zoet. Een paar maanden geleden hebben... Lees verder →
Opslag
Hoera, mijn pensioenuitkering wordt aanzienlijk verhoogd, bruto met 0,63%. Wat er netto van overblijft moet ik even afwachten. We gaan in ieder geval op zoek naar een nieuwe auto en straks op vakantie iedere dag uit eten. Het percentage is gelijk aan dat voor de consumentenprijsindex (past niet op mijn scrabblebord) van het CBS. Mijn... Lees verder →
Mist
Een koude vochtige grijze deken ligt over de polder. Het zicht is beperkt, ik schat minder dan twintig meter. Reden om de snelheid extra in de gaten te houden. De weg is nauwelijks te zien. De chauffeur voor me draait zijn auto bij het verkeerslicht rechtsaf, het dorp in. Ik heb het gevoel alleen gelaten... Lees verder →
Amen #WOT ’15-51
Het woord van donderdag is amen. Mijn eerste gedachte bij het lezen van deze keuze was dat Martha er de brui aan geeft, dit jaar nog afmaakt maar dan het stokje over wil dragen. Ik kan me daar iets bij voorstellen. Maar nee hoor, ze gaat gelukkig gewoon door. In haar verklaring legt ze uit... Lees verder →
Voor de andere oma en opa
Regelmatig komt mijn grote vriend hier langs of zien we hem in zijn eigen vertrouwde omgeving. We wonen dan ook vlakbij elkaar, een paar minuten fietsen maar. Voor de andere opa en oma gaat dat niet op, zij zien het ventje dan ook veel minder. Het leek me daarom leuk voor hen een portret van... Lees verder →
Groen en geel
We staan bij de kassa van de supermarkt in de rij. Achter mij een roodharige dame, voor me een vrouw die tijdens het afrekenen ontdekt dat ze de suiker vergeten is. Ze verlaat de rij en gaat op zoek naar de vergeten boodschap. 'Ik erger me daar groen en geel aan', zei de roodharige. En... Lees verder →
Een kwartiertje over
De donderdagavond is mijn schilderavond. Met een zwaar beladen tas, kies ik voor werken met acryl zelfs een zeer zwaar beladen tas loop ik de paar honderd meter naar mijn tekenjuf. Doorgaans heb ik genoeg aan de tweeëneenhalf uur om een werkje af te maken. Sterker, ik hou vaak wel een kwartiertje over. En voor... Lees verder →
Visite #WOT ’15-45
Visite, bezoek, het woord van deze donderdag. Visite is bezoek, toch? En omgedraaid bezoek is visite. En toch voelt het anders aan, visite klinkt officiëler. Je gaat op ziekenbezoek maar de huisarts die dan toevallig langskomt als jij er bent is aan het visites rijden. Dient visite, meer dan bezoek, een doel? Ik ga op... Lees verder →